วันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2554

ปิ๊งป่องตอนที่ 12 : บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : เมื่อข่าวร้ายมาเยือน!

บางมุม ที่น่ามอง - ใบพัด : เมื่อข่าวร้ายมาเยือน!

Friday, July 18, 2003

โดยMGR ONLINE


เมื่อขึ้นไปอยู่บนเวที ใครๆ ย่อมจะจับตามอง...

หลายเดือนที่ผ่านมา วีรกรรมของปิ๊งป่องกับห่อผ้าวิเศษเป็นที่โจษจันของชาวบ้านตลอดเส้นทางสู่เขาเหลียงซาน

นับตั้งแต่การใช้ "ชุดตักทรายริมหาด" ยับยั้งการต่อสู้ระหว่างสองพรรคใหญ่

ใช้ "แก้วสเลอปี้" ทำให้โจรโฉดกลับใจ

มาจนถึงการใช้เพียง "ห่อผ้า"ยุติการแข่งขันที่จัดขึ้นเพื่อดูแคลนเพื่อนมนุษย์

ปฎิเสธไม่ได้แล้วล่ะว่า ตอนนี้ปิ๊งป่องเหมือนอยู่บน "เวที" แล้ว

เมื่อเป็นที่รู้จัก อิสระจากการเดินทางอย่างที่พวกเขาเคยมี ก็หมดลงเช่นกัน เพราะเพียงแค่ชาวบ้านพบกับเด็กหนุ่มที่มาพร้อมห่อผ้าวิเศษ ก็ร่ำร้องให้เขาช่วยเหลือทุกครั้งไป

ขณะกำลังบอกปัดกลุ่มชาวบ้านที่มาขอให้เขาช่วยใช้ของวิเศษในห่อผ้า ดลบันดาลให้ฝนตกลงมาหล่อเลี้ยงไร่นาที่กำลังแห้งแล้ง

มีเสียงหนึ่งตะโกนถามขึ้นมาแต่ไกล "ท่านคือ ปิ๊งป่องใช่ไหม?" ...เขาคือชายบนหลังม้า

"ใช่...ทำไมรึ" ปิ๊งป่องตอบพลางหยิบร่มเก่าๆ ขึ้นมาคันหนึ่ง จากห่อผ้าให้กับชาวบ้านเพื่อตัดรำคาญ

แม้จะไม่เข้าใจว่า "ร่ม" จะเกี่ยวอะไรกับการทำให้ฝนตก แต่เมื่อได้ร่ม ชาวบ้านก็กิ๊วก๊าวราวกับถูกหวยออนไลน์ แล้วก็แยกย้ายกันไป

"ข้ามีข่าวจะมาแจ้งให้ท่านทราบ" ชายบนหลังม้าบอกว่า เขาก็เป็นนักเดินทางเช่นเดียวกับปิ๊งป่อง แต่หาได้เป็นการเดินทางสู่จุดหมายเฉกเช่นที่ปิ๊งป่องหวังไว้ไม่ เขาเดินทางเพียงเพราะอยากเดินทางเท่านั้น ไม่เคยคำนึงถึงจุดหมาย

"เมื่อเดือนก่อนข้าเดินทางผ่านหมู่บ้านของท่าน...และได้พบกับพ่อของท่าน" ชายบนหลังม้าเล่าย้อนให้ปิ๊งป่องฟังถึงที่มา ก่อนที่เขาจะลงจากหลังม้าแล้วหยุดคุยกับเด็กหนุ่มอย่างเป็นเรื่องเป็นราว (เราจะเรียกเขาใหม่ว่าชายจูงม้าแทน เพราะไม่ได้อยู่บนหลังม้าแล้ว)

ชายจูงม้าเล่าต่อว่า ทางบ้านของปิ๊งป่องกำลังเป็นห่วงเด็กหนุ่มเป็นอย่าง มาก โดยเฉพาะแม่ของปิ๊งป่อง ที่เฝ้าสวดภาวนาก่อนและหลังอาหารทุกมื้อให้ลูกชายบ๊องส์ๆ ของตัวเองคลาดแคล้วจากภยันตรายทั้งปวง

"โอ้ว...ท่านแม่" ปิ๊งป่องปาดน้ำตาที่ซึมออกมา แล้วพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ฝากไปบอกที่บ้านข้าด้วยละกันนะท่าน ว่าข้าปลอดภัยดี เพราะห่อผ้าที่ท่านพ่อมอบให้ไว้ช่วยข้าให้ผ่านวิกฤติไปได้ทุกครั้ง เอาไว้ถึงจุดหมายเมื่อไหร่ข้าจะรีบกลับบ้านทันที ไม่มีเถลไถล"

"ก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละ ที่ทำให้ข้าต้องมาแจ้งข่าว ก็คือ...คือ...ทำใจดีๆ นะ" ชายจูงม้าอ้ำๆ อึ้งๆ "ตอนที่ท่านออกจากบ้านมา พ่อของท่านบอกเรื่องห่อผ้าที่จะช่วยเหลือท่านในยามคับขันใช่ไหม"

"ใช่แล้ว ก็นี่ไง" ปิ๊งป่องชูให้ชายจูงม้าเห็น

"ท่านเข้าใจผิดแล้วล่ะ ห่อผ้านี่ต่างหาก" เขาหยิบห่อผ้ามาจากสัมภาระข้างตัวม้าแล้วยื่นให้ปิ๊งป่อง

ปิ๊งป่องงงราวกับเป็นไก่ตาปลาแตก เพราะไม่รู้ว่าไก่เป็นตาปลาได้อย่างไร แล้วตาปลาแตกด้วยวิธีไหน

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า