วันพุธที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554

ปิ๊งป่องตอนที่ 12 : บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : เมื่อข่าวร้ายมาเยือน! จบตอน

จากนั้นชายจูงม้าก็พูดอย่างไม่เต็มเสียงว่า "ห่อที่ท่านหยิบมา มันเป็นถุงขยะ"(ด้วยความที่ห่วงว่าปิ๊งป่องจะเสียใจ เขาเลยไม่กล้าสบตาเด็กหนุ่ม แล้วแก้เขินด้วยการหยิบแปรงขึ้นมาแปรงขนม้า เราจึงจะเรียกเขาใหม่ว่าเป็นชายแปรงขนม้า)

ปิ๊งป่องเปิดห่อผ้าที่ชายแปรงขนม้าส่งให้ ภายในมีอุปกรณ์ยังชีพ และแก้วิกฤตอย่างแท้จริง ไม่ว่าจะเป็น อาหารสำเร็จรูป เชือก ดอกไม้ไฟขอความช่วยเหลือตอนกลางคืน มีดพกสีแดงๆ แบบทำอะไรได้หลายๆ อย่าง (แต่ใช้จริงๆ ได้ไม่กี่อย่าง) ไม้ขีดไฟ บัตรเติมเงินโทรศัพท์มือถือ ฯลฯ

เขาถึงกับเข่าทรุดเมื่อเปิดดูห่อผ้าที่ตัวเองคิดว่า "วิเศษ" มาตลอดหลายเดือน

...ข้างในมีแต่ "ขยะ" !

จากนั้นชายแปรงขนม้าก็กลายเป็นชายบนหลังม้าแล้วควบม้าจากไป ทิ้งให้ปิ๊งป่องได้แต่นั่งหมดอะไรตายอยาก เนื่องจากความเชื่อมั่นที่เคยมีทั้งหมดกลายเป็น "ขยะ" ไป

"แล้วเราจะทำอย่างไรต่อดี" ปิ๊งป่องนั่งกุมขมับของคนขับเกวียน (ส่วนคนขับเกวียนไม่ได้กุมเพราะมีคนกุมให้แล้ว)

"ไม่เห็นต้องทำอะไรเลย ก็เดินทางต่อสิ อีกไม่นานก็จะถึงแล้ว" คนขับเกวียนบอก

"แต่ไม่มีห่อผ้าวิเศษแล้วนะ" ปิ๊งป่องตอบพร้อมเสียงสะอื้น

"ไม่มีก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ได้ห่อผ้าห่อใหม่แล้วนี่" คนขับเกวียนปลอบใจ

"ขยะพวกนี้ หลอกเรามาตลอด ฮือ ฮือ..." ปิ๊งป่องปล่อยโฮ

...เถียงกันไปมาสักพัก ชาวบ้านกลุ่มที่ได้ "ร่ม" จากปิ๊งป่องไป ก็ย้อนกลับมา

"พวกเราเอาร่มมาคืน!"

"ข้าขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจจะหลอกพวกท่าน ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้ว"ปิ๊งป่องคุกเข่าขอโทษชาวบ้าน

"เปล่าเลยท่าน ! พวกเราจะมาขอบคุณท่านต่างหาก ที่ทำให้พวกเราได้คิด"

คราวนี้ปิ๊งป่องงงเป็นไก่ตาแตกของจริง

"เป็นอย่างที่เขาร่ำลือกันจริงๆ ว่าของในห่อผ้านั้นแสนจะวิเศษ คราวนี้ไม่ได้ท่านสงสัยคงลำบาก เราคิดได้แล้วล่ะว่าหากมัวแต่พึ่งฝนฟ้า หรือฝากชีวิตไว้กับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ รังแต่จะเสียเวลา เช่นเดียวกับที่ท่านเปรียบเปรยว่าเหมือนกับร่ม"

พวกเขาอธิบายต่อว่า การที่มนุษย์มีร่มเพื่อกันฝนกันแดดนั้น สะท้อนวิธีคิดของการต่อสู้ชีวิตของมนุษย์ได้ดีมาก เพราะเรื่องบางเรื่อง เราก็ไม่สามารถไปเปลี่ยนแปลงมันได้ เฉกเช่นกับยามฝนจะตก แดดจะออก ที่เกินการควบคุมของมนุษย์

ถ้ากลัวเปียกฝน แทนที่จะทำให้ฝนหยุด ก็กางร่มซะ !

"แล้วไร่นาที่ขาดฝนล่ะท่านจะทำอย่างไร" คนขับเกวียนถาม

"เราประชุมกันแล้วล่ะ ว่าส่วนหนึ่งจะช่วยลงแรงกันทำระบบชลประทานไว้กักเก็บน้ำ และอีกส่วนหนึ่งจะเริ่มกันใหม่ ด้วยการหันมาปลูกพืชที่ต่อการแล้งน้ำ"

...ระหว่างอำลาชาวบ้านเพื่อเดินทางต่อ ปิ๊งป่องมองร่มแล้วคิดในใจว่า

"ตอนฝนตก ถึงไม่ใช่ร่ม หากว่ากันฝนได้ มันก็เหมือนร่ม"

...เวลามีวิกฤต ต่อให้ไม่ใช่ของวิเศษ แต่ถ้ามันช่วยเราได้ มันก็ วิเศษแล้ว ! n

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า