วันจันทร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2554

ปิ๊งป่องตอนที่ 10 : บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : เศรษฐียาจก

บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : เศรษฐียาจก

Friday, July 04, 2003

โดยMGR ONLINE


เคยได้ยินว่า 'ถ้าอยู่อย่างคนรวย ก็จะไม่มีทางรวย แต่ถ้าอยู่อย่างคนจน แล้วจะไม่จน' เห็นตัวอย่างจริงๆ ก็คราวนี้ !

และก็เพราะเรื่องนี้นี่แหละ ที่ทำให้ปิ๊งป่องและพวก ต้องออกเดินทางไปเขาเหลียงซานช้ากว่าที่วางแผนไว้ เพราะมัวเสียเวลาอยู่กับมหาเศรษฐีที่คร่ำครวญอยู่ทุกค่ำเช้าว่าสมบัติที่มีอยู่นั้นมีไม่เพียงพอ

เศรษฐีคนที่ว่า เป็นผู้มีหน้ามีตาในเมืองนี้ (คาดว่าคนจนๆ ในเมืองนี้คงจะไม่มีหน้าไม่มีตา) ทรัพย์สินเงินทองของแกได้รับตกทอดมาจากบรรพบุรุษซึ่งมากมายเสียจนซื้อเบคแฮมมาร่วมทีมฟุตบอลในหมู่บ้านแกได้สบายๆ

แต่แกก็ยังบอกว่ามีเงินไม่พอ !

ปิ๊งป่องขอให้คนขับเกวียนจอดดูภาพความอลหม่านหน้าบ้านเศรษฐีสักพัก เพราะขณะนี้พ่อค้านับร้อยต่างพยายามยื้อแย่งกันเข้าไปเสนอขายสินค้าแก่เศรษฐี แต่ก็เข้าไปได้อย่างทุลักทุเลเต็มที เพราะคนที่มาทีหลังก็จะฉุดกระชากไม่ให้คนที่มาก่อนหน้าเข้าไปได้ เป็นภาพที่ปิ๊งป่องเรียกว่า 'อดหู่' จริงๆ (คือดูแล้วอดสู และหดหู่)

'ใครมาทำอะไรเสียงดังอยู่ข้างนอกฟะ !' เสียงของเศรษฐีแว่วมาแต่ไกล หลังเสียงเอะอะโวยวายจากนอกคฤหาสน์เข้าไปปลุกให้เขาตื่น

คนรับใช้ออกมาจัดระเบียบบรรดาพ่อค้าทั้งหลายให้เข้าคิวให้เรียบร้อยก่อนที่เศรษฐีจะออกมาพิจารณาว่าจะซื้อสินค้าของใคร พวกปิ๊งป่องก็ตกกระไดพลอยโจนต้องตามกลุ่มพ่อค้าเข้ามาด้วย

ที่มาของความวุ่นวายในวันนี้ก็มาจากการที่เศรษฐีเกิดความรู้สึกเบื่อหน่ายในชีวิตขึ้นมา อะไรที่อร่อยๆ ก็ได้ลิ้มชิมรสมาไม่เคยซ้ำ อัญมณีที่มีมูลค่ามหาศาลก็มีอยู่ในครอบครอง ทว่าของที่เขาซื้อมาเหล่านั้นก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการเขาได้เสียที เขาจึงให้คนรับใช้ป่าวประกาศเรียกพ่อค้าจากเมืองต่างๆ นำของมาเสนอขายแก่เขา หากสินค้าชิ้นไหนทำให้เขาชอบได้ เขาพร้อมจะจ่ายไม่อั้น

'นี่เป็นแจกันที่มีใบเดียวในโลก ด้านฐาน ผลิตจากทรายใต้ท้องมหาสมุทร ส่วนตัวแจกันทำมาจากทรายบนยอดเขา ผสานกันด้วยน้ำฝนในฤดูหนาว' พ่อค้าแจกันอวดสรรพคุณ พร้อมบอกราคาสูงลิ่ว

'ทำไมข้าจะต้องซื้อแจกันของเจ้าในราคาแพงเช่นนั้นด้วย ในบ้านข้าก็มีแจกันตั้งมากมาย แถมยังสวยกว่าใบของเจ้าตั้งแยะ'เศรษฐีลูบหนวดแล้วถาม

'คุณค่าแจกันใบนี้หาได้อยู่ที่ความงามของมันไม่ หากแต่อยู่ที่ความ ยากลำบากในการผลิต ที่กว่าจะได้วัตถุดิบอย่างที่ว่า ข้าต้องรอนแรมไปทั่วประเทศตลอด 5 ปีในการเสาะหา ฉะนั้นราคาที่ข้าบอกยังถูกไปด้วยซ้ำ'

'ตกลง! ข้าจะซื้อ...แล้วเจ้าล่ะ ขายอะไร' เศรษฐีหันไปทางพ่อค้าอีกคน

'คนทันสมัยจะต้องมีเครื่องมือสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ นกพิราบสื่อสารตัวนี้ฉลาดพอๆ กับนกฮูกในหนังสือพ่อมดเลยครับ รับรองว่านายท่านจะไม่พลาดการติดต่อเลยสักเรื่อง'

'ตัวเก่าก็ยังดีๆ อยู่ แล้วข้าจะต้องซื้อตัวใหม่ทำไม'

'นายท่านไม่กลัวเพื่อนๆ ติฉินนินทาเอาหรือว่ายังใช้พิราบตกรุ่นอยู่อีก ตัวนี้ทั้งสด ทั้งอร่อย เอ้ย ! ไม่สิ ทั้งเก่ง แถมยังบอกสถานภาพของนายท่านได้ด้วยนะ ว่าเป็นคนที่ทันสมัย ฉลาดเลือก'

'อืม...ฉลาดเลือกเหรอ ตกลง ! ข้าซื้อ'

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า