วันจันทร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553

ตอนที่ 5 บางมุม ที่น่ามอง - ใบพัด : ช่วยจอร์จ! จบ

คราวนี้มันกลับมาพร้อมกับชายสูงอายุร่างเล็ก สวมแว่นทรงกลม หน้าผากมีรอยแผลเป็นรูปสายฟ้าฟาด

'พวกแกใช่ไหมที่ทำให้พยัคฆ์ร้ายแห่งป่าดำกลายเป็นเสือก๊อบแก๊บ อย่างนี้ มักเกิ้ล เอ่อ...ไม่สิ คนอย่าง พวกแกจะต้องถูกลงโทษ' ชายผู้มาพร้อมกับรอยแผลเป็นเปิดบทสนทนา ที่ไม่เป็นมิตรนัก

'เข้าใจผิดแล้วล่ะท่าน เราไม่มีเจตนาทำร้าย!เลี้ยงของท่าน แต่หากมันเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากข้า ข้าก็ยินดีรับผิดชอบ' ปิ๊งป่องฟังจาก เสียงเสือคำราม แล้วก็พอปะติดปะต่อเรื่องได้

'ได้...ข้าให้เวลาพวกเจ้าหนึ่งก้านธูป คิดหาวิธีช่วยให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิม และหนึ่งในพวกเจ้าจะต้องมาเป็นตัวประกัน ถ้าทำไม่สำเร็จ ตัวประกันจะถูกนำกลับไปที่บ้านกริฟฟินดอร์ เอ่อ...ไม่สิ ที่ศาลเจ้าร้างและเป็นอาหารของเสือในที่สุด เอาล่ะ ใครกล้าหาญพอจะมาเป็นตัวประกันก็ก้าวออกมาเลย!'

ราวกับฉากตลกในละครวัยรุ่น ทุกคนไหวตัวทันก้าวถอยหลังกันหมด ปล่อยให้วัวอย่างจอร์จยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าแถวตัวเดียว

'จอร์จ...' มันร้องปฏิเสธ แต่ทุกคนก็ทำเป็นไม่สนใจ ผิวปากฮำเพลงไปตามเรื่องตามราว

'ตกลง ! เจ้าวัวจะเป็นตัวประกัน การนับถอยหลัง จะเริ่ม ณ บัดนี้' เขาเริ่มจุดธูป

ปิ๊งป่องก็ควานหยิบของใน ห่อผ้าขึ้นมาเป็นการประกันความเสี่ยงให้จอร์จ ก่อนการระดมสมองเริ่มขึ้น

สิ่งที่ปิ๊งป่องหยิบขึ้นมาเป็น ชอล์ก ครับ หักเหลือครึ่งแท่งด้วย

ชอล์กถูกวางไว้กลางวง ท่ามกลางคนที่นึกไม่ออกว่าจะเอาถุงออกจากคอเสือได้อย่างไร ปิ๊งป่องก็จนปัญญา คนขับเกวียนแนะว่าลองหาวิธีอื่นที่ไม่ใช้ชอล์กดูก่อน

'เสือร้องไห้ จะช่วยได้ไหม' คนขับเกวียนเสนอความคิด

'ไม่ได้หรอก กว่าจะเดินออกไป หาร้านส้มตำที่ใกล้ๆ แถวนี้ มีหวังธูปหมดดอกกันพอดี' หญิงสาวค้าน

'นั่นสิเนอะ'

'นึกออกแล้ว! ต้องทำให้เสือจาม' ปิ๊งป่องได้ไอเดีย เขาพาทุกคนไปแอบ หลังต้นไม้ใหญ่เพื่อตั้งวงนินทาพี่เสือ หวังให้จามออกมา

เออ...ตั้งวงนินทาให้เสือจามเนี่ยนะเจ้าชาย

'เสียงน่าเกลียดเนอะ หนอนเงาะยังจะน่ากลัวซะกว่า' 'เป็นเสือซะเปล่า อุตส่าห์โง่ไปกินถุงก๊อบแก๊บได้' ฯลฯ คำนินทามากมาย ถูกขุดขึ้นมาทำให้เสือจาม แต่ก็ไม่เป็นผล เป็นอันได้ข้อสรุปว่าการนินทาไม่ได้เกี่ยวกับการจาม และกลับกัน การจามก็ไม่ได้เกี่ยวกับการนินทา

'พวกแกทำอะไรกันอยู่ ธูปหมด ไปครึ่งหนึ่งแล้วนะ!' ผู้คุมกติกาตะโกนเตือนอย่างมีอารมณ์

แล้วปิ๊งป่องพลันนึกถึงคำของท่านพ่อ 'ของทุกอย่าง ใช้ได้กับทุกสถานการณ์' เขากลับไปพุ่งประเด็น ที่ชอล์กต่อ ซึ่งไม่นานเขาก็คิดออก

'นึกออกแล้ว!' คราวนี้สมาชิกไม่ค่อยเชื่อปิ๊งป่องเสียเท่าไหร่

'เราต้องเขียนวัวให้เสือกลัว !' ปิ๊งป่องทำตาเป็นประกายด้วยความภูมิใจยิ่ง เขาไม่รู้ว่าจำสลับ คนอื่นก็นึกไม่ทัน เขาเดินไปหาจอร์จที่กำลังงอนที่ถูกจับเป็นตัวประกันแล้วบอก ให้จอร์จนอนลง เขาจะใช้สีข้างของจอร์จแทนกระดานชนวนเพื่อ 'เขียนวัว' โดยได้จอร์จเป็นแบบ

'เอาเสือมาใกล้ๆ หน่อยสิท่าน' ปิ๊งป่องบอก

ปลายชอล์กเรียวแหลม ลากผ่าน ไรขนของจอร์จช้าๆ อย่างละมุนละไม บางครั้งก็หนักหน่วง จนขนของจอร์จ ลุกซู่ด้วยความจั๊กกะเดียม หนำซ้ำบางทียังแอบคราง กระเซ่าออกมาอย่างไม่อายฟ้าดิน

'ฮัดเช่ยๆ ๆ' เสือจาม 'อยากรู้จังเลย ว่าใครเอ่ยถึงฉัน' สมาชิกที่เหลือเผลอร้องตาม

ถุงก๊อบแก๊บตัวปัญหา แน่นิ่งอยู่ บนพื้นหญ้า หลังจากเสือทำฮัดเช่ยแฮตทริก อันเป็นผลมาจากควันธูป และผงชอล์กผสมกับขนของจอร์จ มิได้เกิดจากการนินทา หรือเขียนวัวให้เสือกลัวแต่อย่างใด n

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า