วันศุกร์ที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2553

ตามติดด้วยตอนที่ 4บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : หนีเสือปะ....

คนขับเกวียนงัวเงียหันดูรอบตัวที่เป็นป่าทึบก็ได้แต่ถอนใจให้กับการหลงทางที่เกิดขึ้น

แม้จะโชคไม่ดีที่เกวียนออกนอกเส้นทาง แต่ทุกอย่างก็ไม่เลวร้ายไปเสียทีเดียว เพราะที่คนขับเห็นไกลๆ นั่นมันคนนี่ หญิงสาวที่กำลังอุ้มลูกน้อยอยู่ในอ้อมอกผู้นั้นกำลังมุ่งหน้ามาทางเขา ซึ่งคงจะเป็นคนในละแวกนี้ที่พอจะให้ถามเส้นทางได้

ขณะที่คนขับกำลังจะตะโกนขอความช่วยเหลือไปยังหญิงสาว เธอกลับวิ่งมาทางเขาแล้วร้องตะโกนขอความช่วยเหลือแทน "ช่วยด้วยค่ะ...เสือ !"

ไม่ใช่เสืออาคมแบบหนังช่อง 3 ที่เพิ่งจบไป แต่เป็นเสือโคร่งตัวใหญ่ขนาดสองคนโอบ (แต่ตอนนี้คนโอบทั้งสองไม่อยู่แล้ว...เสือกิน)

ซวยละสิ ทางก็ไม่ได้ถาม แล้วอุตส่าห์วิ่งหนีเสือมาทางนี้อีก... ปิ๊งป่องตื่น !...จอร์จหนีเร็ว ! เขาปลดจอร์จจากเกวียน แล้วทุกคนก็วิ่งไปหมอบหลบที่หลังกองหินใหญ่ (รวมทั้งจอร์จด้วย...เอ่ออ จอร์จ นายแน่มาก)

อันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา พยัคฆ์หิวโซกำลังออกล่าเหยื่อแล้ว ตอนนี้ทุกอย่างเงียบสงบลงกว่าเดิมเท่าตัว เสียงลมหายใจของทุกคนเบื้องหลังกองหินแทบจะดังเกินไปด้วยซ้ำ เพราะหากเสือหิวได้ยิน คงถูกฟาดกันเรียบ

ทีแรกปิ๊งป่องลงความเห็นว่าจะส่งจอร์จไปเจรจากับเสือเพราะน่าจะคุยกันรู้เรื่อง แต่พอเห็นหน้าจอร์จที่ซีดเป็นวัวต้มแล้ว ความคิดนี้จึงล้มไป

เสือร้ายใกล้เข้ามา ห่างไม่เกินมือแม่นากเอื้อม เจ้าหนูน้อยในอ้อมกอดแม่กำลังจะแหกปากร้องออกมา

...อย่าเพิ่งนะเจ้าหนูขืนร้องขึ้นมาตอนนี้เสร็จกันหมดแน่ๆ

ปิ๊งป่องเห็นว่าจะไม่ทันการณ์ ควานมือลงในห่อผ้าเพื่อหยิบของจำเป็นขึ้นมา

คราวนี้เป็น "ถุงก๊อบแก๊บ" ครับ

"ท่านพ่อ จะให้ข้าใช้ถุงอุดปากเด็ก หรือครอบหัวเด็กหรืออย่างไรกัน!" เขานึก แต่ขณะที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรนั้นเอง เสียงก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บของถุง ทำให้หนูน้อยหยุดร้องไห้ได้ชะงักทีเดียว

"ได้ผลแฮะ เจ้าหนูไม่ร้องไห้แล้ว" ปิ๊งป่องขยำถุงต่อ ก๊อบแก๊บๆ ทุกคนทึ่ง ก๊อบแก๊บๆ ที่ปิ๊งป่องควบคุมสถานการณ์ได้

(ความจริง : มีการค้นพบว่าคลื่นความถี่ของเสียงจากการขยำถุงพลาสติกนั้น ใกล้เคียงกับคลื่นภายในท้องแม่ จึงสามารถดึงความสนใจของเจ้าหนูที่กำลังงอแงให้หยุดหันมาสนใจได้ในชั่วเวลาหนึ่ง...เอาไปทดลองได้ครับ)

ตอนนี้ป่าไม่มีเสียงใดๆ เสียงเด็กร้องไห้ก็ไม่มี เสียงคนพูดคุยกันก็ไม่มี มีแต่เสียงก๊อบแก๊บจากฝีมือของปิ๊งป่องที่ก๊อบแก๊บจนลั่นไปทั้งป่า มีรึที่เสือจะไม่ได้ยิน

ไม่นานทุกคนที่หมอบหลบอยู่หลังกองหินก็ออกวิ่งเตลิดไปคนละทิศคนละทาง ! n

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า