วันพฤหัสบดีที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2552

บางมุมที่น่ามอง - ใบพัด : ปิ๊งป่องปราบโจร ตอนจบ

"เอาอีกแล้ว ครั้งก่อนก็ที่ตักทรายของเด็กเล่น คราวนี้ก็แก้ว สเลอปี้อีก เซเว่นก็ไม่ได้อยู่แถวนี้ เอาไงดีหว่า" เขานึกอะไรไม่ออกเลยชูแก้วขึ้นเหนือหัว

ฮ้า ฮ้า ฮา ฮา....

"ยังไม่สำนึกอีกรึ" อาแปะพูดขึ้นมาขณะจมกองเลือด "พวกแกว่าคุณค่าของการมีชีวิตคืออะไร สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นงั้นรึ หรือว่าเบียดเบียนผลประโยชน์ของคนอื่น คนที่ตลอดทั้งชีวิตไม่เคยทำประโยชน์ต่อผู้อื่นว่าแย่แล้ว นี่พวกแกยังอุตส่าห์ไปก่อความเดือดร้อนให้คนอื่นอีก...น่าเศร้าจริงๆ เป็นขอทานยังดีกว่า ...ดูแก้วสเลอปี้นั่นสิ ! เคยเห็นใช่มั้ย ที่ขอทานเดี๋ยวนี้ใช้แทนขันน่ะ ท่านปิ๊งป่องชูมันขึ้นเพื่อเป็นการบอกว่า คนเหล่านั้นมีคุณค่าให้น่าเชิดชูยิ่งกว่าพวกเจ้าเสียอีก เพราะอย่างน้อยเขาก็ได้สร้างความสุขเล็กๆ ให้กับคนที่ให้เงินพวกเขา ขณะที่พวกเจ้าไม่ใช่"

พระเจ้าประทานอาหารให้แก่นกทุกตัว ทว่าพระองค์มิได้โยนอาหารเข้าไปในรังของมัน J.G. Holland เคยบอก

ฮื้อ ฮือ ฮื้อ ฮือ เสียงหัวเราะเปลี่ยนเป็นเสียงร้องไห้ด้วยความตื้นตัน โจรทั้งสองสัญญาว่าต่อไปนี้จะทำมาหากินโดยสุจริต ปิ๊งป่องให้แก้วสเลอปี้พวกเขาเป็นของที่ระลึก ก่อนที่ทุกฝ่ายจะโบกมือบ๋ายบาย

ความจริง อาแปะคือ เซียนตกอับที่ต้องมาขายอาหารประทังชีวิต เขาตอบแทนการช่วยเหลือของปิ๊งป่องด้วยการมอบ "ว๊าบ" ให้หนึ่งครั้ง ที่สามารถจะพาปิ๊งป่องไปยังจุดหมายใดก็ได้ในโลกที่เขาต้องการ เพียงแค่พริบตา

ปิ๊งป่องดีใจมากที่การเดินทางของเขาจะถึงจุดหมายได้เร็วขึ้น เขาอมยิ้มแล้วพริ้มตา นึกถึงจุดหมายที่อยากไป

พอลืมตา ปิ๊งป่องโผล่มาอยู่บนเกวียนของชายผู้หนึ่ง ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากที่เดิมมากนัก เขาดีใจมากที่ได้ไปอยู่ในเกวียนของคนที่จะเดินทางไปเขาเหลียงซาน

โดยลืมนึกไปว่า เขาว๊าบไปที่เขาเหลียงซานได้เลย...n


::

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

แนะนำ ติชมจ้า